Liðið, sum vit í venjingardysti fyrr í vikuni vunnu 1-0 móti, var betri enn okkara í hálvfinaluni og vunnu 3-1. Teir løgdu seg á odda í 7. minutti, men Poul Ingason svaraði aftur bert tríggjar minuttir seinni, tá ið hann fekk avlevering inn um verjuna frá Esmari, og einsamallur við málverjanum sveik hann ikki álitið.
Skotarnir vóru omaná í fyrra hálvleiki, men tá onki mál kom afturat gjørdist hálvleiksstøðan 1-1. Vit fingu ringast hugsandi byrjan upp á seinna hálvleik. Í fyrsta álopinum eftir bert nøkur fá sekund er ein av okkara óheppin at spæla bóltin við hondini inni í brotsteiginum. Brotssparkið gav skotunum leiðsluna aftur.
Okkara royndu til tað síðsta, men tað var sum um orkan var uppi. Nærmasta vit vóru útjavnandi málinum var skot frá Sigurði Poulsen, men eins og í gjár var yvirleggjarin í vegin. Seinna part av seinna hálvleiki satsaðu vit. Tóku mann úr verjuni og spældu vit trimum við vanda fyri skjótum mótálopum, men at tapa 2-1 ella 3-1 er líkamikið. Men hóast vit fingu betur tak á spælinum spurdist onki burturúr. Í staðin fekk Falkirk eitt mótálop, sum gav mál og sløkti vón okkara at koma í finaluna.
Dreinginir vóru sum vituligt er óluksáliga skuffaðir!
Men nú, tá ið vit taka samanum, kunnu vit ikki annað enn siga, at teir hava gjørt sítt allarbesta hesar seinastu 14 fótbóltdagarnar, ið munnu hava givið teimum gott í beinið.
Vit fara hiðani at ynskja teimum og føroyskum fótbólti góða eydnu á víðari ferð teirra!
in English
)